Oczywiście liście. Wzór z głowy. Troszkę podpatrywałam Antoninę, ale pomysł na całokształt jest mój.
Kolor włóczki przepiękny. Jak skończę, to się pochwalę.
Szycie zabawek zawładnęło mną całkowicie. Sprawia mi to ogromną radość.
Powroty do dzieciństwa, jakaś nostalgia. Robi się smutno, ale to pozytywny smutek, jeśli taki istnieje. To co teraz, wynagradza mi to wszystko, co minęło bezpowrotnie.
Wczoraj uszyłam dwa anioły. Niebawem wyprowadzą się ode mnie. Wiem, że w nowym miejscu będzie im dobrze.
Bardzo dziękuję za wszystkie miłe słowa pod poprzednim postem. Dodają skrzydeł.
Pozdrawiam, miłego dnia :)
